HEAVY METAL MANIACS MAGAZINE
 
" Maar dan is het opeens toch zover en we verzekeren ons van 
een plaats vooraan! "

Posted 21/05/2014 
Source: HEAVY METAL MANIACS MAGAZINE, PAGE 24

Vrijdag 29 november 2013, de dag van de albumpresentatie van het tweede Rebelstar album: Rebelstar II. 

Ik had er lang naar uitgekeken en de kaarten lagen ook al een behoorlijk tijdje thuis. 28 november kwam ik ’s avonds thuis vanuit Duitsland en zaterdag zou ik weer terug gaan, maar dit ging ik niet missen!!! Ik had Rebelstar een paar maanden hiervoor nog gezien, samen met Ghizzy, in Scheveningen, waar ze optraden met Roadkill. Dat optreden ontlokte een welgemeend ‘WOW!!!’ aan ons beiden. Was dit dezelfde band die we een hele tijd geleden al eens gezien hadden en die ik toen bestempelde als: leuk, maar ook weer niet bijzonder? Het antwoord was dat het niet helemaal dezelfde band was als toen. Serge Naberman (zang/gitaar) en Martijn Niggebrugge (gitaar) waren nog steeds van de partij, maar de gehele ritmesectie was vervangen door Richard van Leeuwen op drum en ons eigen Bas-beest Toine Vanderlinden. Die zonet omschreven mening werd grondig herzien in Scheveningen! Deze band was niet meer gewoon ‘leuk’… nee deze band was GOED!!! Naast voortreffelijk spel viel ons vooral ook het absoluut aanstekelijk enthousiasme op waarmee de muziek om onze oren geslingerd werd. Dit beloofde heel wat en we konden dan ook bijna niet wachten tot we naar ‘t Paard van Troje in Den Haag konden. 


Toen ik, Nick Vos en Ghizzy het Paard binnenkwamen, was Cell 29 al begonnen met het opwarmen van de kleine zaal die uitverkocht bleek te zijn. Cell 29 weet met de juiste covers de boel goed op gang te brengen en er wordt al snel lekker meegebruld, maar uiteraard is het voor ons ook even bijkletsen met een aantal bekenden en lekker ff een biertje doen! Maar dan is het opeens toch zover en we verzekeren ons van een plaats vooraan! Als de band na t intro aftrapt met ‘Big, Bang, Boom!’ wordt meteen duidelijk wat ’t plan is voor vanavond! We worden meteen bij onze strot gegrepen en men is niet meer van plan ons los te laten voordat ’t laatste nummer gedaan is! Uiteraard wordt er veel van het nieuwe album gespeeld zoals naast ’t net genoemde ‘Big Bang Boom!’ ook oa: ‘Crucify me’, ‘Sick M.F.’, ‘Look but don’t touch’, de ballad ‘Love leaves scars’ en ‘In it for the money’. Maar ook komt er flink wat langs van het eerste album zoals oa. Titeltrack ‘Permanent Disaster’, ‘W.B.P.A.’, ‘Shelter me’, ‘Another Showdown’ en ‘Hell yeah’. De heren hebben er zelf enorm veel zin in en dat laten ze blijken ook. De zaal staat binnen de kortste keren op z’n kop!

Als dan opeens ook nog Don, Andrew en Chriz van Sleeze Beez het podium op komen om even lekker mee te helpen met herrie maken door oa. ‘House is on fire’ ten gehore te brengen, is ’t feest  echt helemaal compleet!!! Niet alles verloopt even vlekkeloos, maar daar maalt helemaal niemand om, want het is en blijft feest!!! De geweldige muziek, de humor on stage en vooral het niet aflatende enthousiasme maken deze avond helemaal af! Zelfs een heus gitaarduel tussen Serge en Martijn ontbreekt niet. Als toegift komen nog een keer de Sleeze Beez het podium op en met z’n allen wordt ‘Highway to Hell’ ingezet. Links en rechts worden mensen het podium opgetrokken om nog eenmaal de nekspieren te overbelasten en de stembanden nog 1 keertje op hun lazer te geven… en dan is t echt afgelopen. De tijd is gewoonweg voorbij gevlogen en al snel sta ik in de rij om het album te kopen dat nu eindelijk verkrijgbaar is. Daarna wachten we tot Toine zich laat zien om hem snel te feliciteren met deze avond en dit album en hem daarna met rust te laten, want hij, en de rest van de band, heeft ’t verdiend om hier met volle teugen van te genieten! Wij nemen afscheid van de bekenden en rijden, via Lisse om Ghizzy te verenigen met haar metalademende appartement, terug naar Swifterbant. In de auto wordt slechts 1 cd gedraaid, telkens opnieuw en zelfs een omweg vanwege wegwerkzaamheden wordt glimlachend geaccepteerd…

Het album dan… Rebelstar II is zo’n album dat je meteen pakt. Het aanstekelijke intro en refrein van ‘Big, Bang, Boom!’ zorgt daar direct voor. En terwijl je daar nog van zit bij te komen wordt ‘All for one and one for all’ alweer op je losgelaten. Rebelstar II (waarom moeilijk doen over een titel) is een aaneenschakeling van echt goede songs. Het is ouderwetse melodieuze hardrock met hier en daar wat modernere invloeden, maar die zitten heel subtiel verweven. Er is met de komst van Richard en Toine een zeer solide basis waar alles lekker op kan drijven. Het heerlijke gitaarwerk maakt daar dan ook over het hele album dankbaar gebruik van. Songs waar voor mij het gitaarwerk eruit springt? ‘Crucify me’, ‘Everyone’s a star tonight’, ‘Hollywood creature’ en ‘Burning Sensation’, maar realiseer me ook meteen dat ik andere nummers (zoals ‘Look but don’t touch’) tekort doe. Een aantal songs zijn wat zwaarder van opzet zoals ‘Sick M.F.’ en ‘Everyone’s a star tonight’, maar Rebelstar slaagt er bijzonder goed in om de lekkere ouderwetse hardrock niet uit het oog te verliezen.

En dan is er nog iets dat mij opvalt en waar naar volle overtuiging enorm veel aandacht aan is besteedt: De vocalen! Er is zeer veel aandacht gegeven aan de backing vocals en zeker ook de tweede stem! Vooral op ‘All for one and one for all’ springt dit er voor mij uit en ook op ‘Sick M.F.’ en ‘Burning Sensation’ is dit goed te horen. Maar ook op de rest van de plaat is dit aspect puik in orde. Zoals gezegd is het album een aaneenschakeling van heel goede songs en daarom is het ook moeilijk om een favoriete song aan te wijzen, maar als dat dan toch moet zijn het er voor mij 2! ‘Crucify me’ is de eerste  en niet in de laatste plaats  vanwege dat heerlijke intro (dat halverwege nog eens terugkomt), maar ook dat geweldige tempo dat t nummer heeft en ’t fantastische gitaarwerk. De tweede is dan toch echt ‘Burning Sensation’! Ook hier een waanzinnig gaaf intro, een refrein dat een absolute meebruller is, geweldige solo en een modulatie aan t eind… helemaal af!! En laten we dan ook niet die ballad vergeten… ‘Love leaves scars’.  Ook dit is van een bijna ongehoorde kwaliteit.

Er zijn niet veel albums die de aanbeveling “blind aanschaffen” krijgen, maar dit juweeltje van Nederlandse bodem hoort absoluut in dat rijtje thuis. In één van de reviews las ik: “If this was released 25 years ago, it would be a classic now!” En hier sluit ik me volledig bij aan!! Heerlijke ouderwetse HARDROCK. Met hoofdletters! Stilzitten gaat niet, en dat moet je dan ook vooral niet doen… aanschaffen wel!

From TheFoxhole,
Henny ‘Metalfox’ Vos
DOOR HENNY ‘METALFOX’ VOS